„O zachowaniu się przy stole” Ingrid Cording

„Wspólne spożywanie posiłków było, niezależnie od miejsca i epoki, czymś więcej niż tylko napełnianiem żołądka. Poprzez tysiąclecia rozwinęły się różne formy zachowań przy stole, do których należą: kultura jedzenia i picia, umiejętność nakrywania do stołu i zachowania się przy nim.

Starożytni Rzymianie urządzali tak obfite uczty, że stałym elementem dekoracji stołu musiało być piórko, którym prowokowano wymioty, by opróżnić żołądek i móc od nowa jeść.

Na dworach, zwłaszcza we Francji, jedzenie było wydarzeniem kulturalnym. Przy muzyce i popisach teatralnych posiłki ciągnęły się całymi godzinami. Wiele ważnych umów politycznych zostało przygotowanych i zawartych w czasie jedzenia. Nierzadko przy stole zapadały decyzje o małżeństwie królewskich potomków lub przypieczętowanie końca wojny. Kto wie czy Amerykanie i Rosjanie mogliby tak zbliżyć się do siebie, gdyby nie wspólne posiłki ich dyplomatów.

Podobnie kolacje, wydawane przy okazji omawiania różnych interesów nie są aktem miłości bliźniego, ale ważną pomocą przy załatwianiu transakcji. Przez długi czas dobre maniery były przyjmowane z dezaprobatą, ale stopniowo przypominano sobie o nich. Niechętnie odnoszą się do nich zwłaszcza ludzie między siedemnastym a trzydziestym rokiem życia. Potem znowu zaczynają dbać o własny wygląd i przypominają sobie o właściwym zachowaniu.

Przy wielu przedsięwzięciach gospodarczych kandydaci na ważne stanowiska są przed podjęciem decyzji o ich zatrudnieniu zapraszani na obiad. Często poddawani są temu testowi nawet wtedy, gdy w czasie wstępnej rozmowy uzyskali dobrą ocenę. Pracodawcy twierdzą, że charakter człowieka można najlepiej poznać przy jedzeniu i mają bez wątpienia rację. Niecierpliwy, chciwy człowiek pochłania jedzenie zanim zjawi się ono w całości na talerzu. Człowiek bezwzględny i egoistyczny, tak jak w życiu, będzie „rozpychać się” także przy stole, na przykład, nabierając potrawy nie będzie zważał czy starczy dla innych. Człowiek dobrze wychowany, nawet jeśli jest bardzo głodny i jedzenie bardzo mu smakuje, nie zapomina o swoich współbiesiadnikach. to tylko niektóre przykłady, jak poznać ludzi przy wspólnym posiłku.

Znajomość najważniejszych form towarzyskich i umiejętność zachowania się przy stole to nie tylko świadectwo naszej pozycji społecznej, ale co najmniej połowa drogi do osiągnięcia sukcesu.”

Fragment z książki pt.: „O zachowaniu się przy stole” pani Ingrid Cording, autorki książki, przewodnika do  programów telewizyjnych o tym samym tytule.

„O zachowaniu się przy stole” Ingrid Cording, Świat Książki, 1998